Pasożyty żyjące pod ludzką skórą

Istnieje wiele pierwotniaków, które mogą istnieć tylko w ciele żywiciela. Dla większości z nich głównym nośnikiem są ludzie. Po przeniknięciu do ludzkiego ciała stworzenia te mogą żyć wszędzie, ale pasożyty podskórne są uważane za najczęstsze. To one powodują najbardziej nieprzyjemne chwile, w tym rozwój powikłań, dlatego przy pierwszych oznakach infekcji należy skonsultować się z lekarzem.

Rodzaje pasożytów żyjących pod skórą

Pierwotniaki, których głównym nosicielem jest człowiek, dzielą się na dwie główne grupy:

1. Skórne
2. Podskórnie.

Do pierwszego zaliczają się owady takie jak wszy, pchły, pluskwy. Żyją w ludzkich włosach i skórze, żywią się jego krwią i są zdolne do przenoszenia różnych niebezpiecznych chorób. Mimo to pasożyty skórne są uważane za mniej niebezpieczne niż pasożyty podskórne. Te ostatnie, żyjąc w ludzkiej skórze, nie tylko żywią się jej komórkami, ale także rozmnażają się w niej. Dlatego walka z pasożytami skórnymi u ludzi jest znacznie trudniejsza niż walka z pasożytami skórnymi.

Pod ludzką skórą żyje sporo pierwotniaków i robaków, które mogą prowadzić do rozwoju różnych chorób, takich jak:

• Filarioza
• Dracunculoza
• Schistosomatoza
• Choroba tęgoryjca
• Wągrzyca
• Świerzb.

A najbardziej nieprzyjemne jest to, że postawienie prawidłowej diagnozy jest często bardzo trudne, ponieważ objawy takich chorób często przypominają typową reakcję alergiczną. W związku z tym leczenie dermatoz zajmuje bardzo dużo czasu.

Abyś miał pojęcie, jakie pasożyty podskórne może mieć dana osoba i jak się objawia, rozważmy oznaki infekcji każdym z powyższych.

Filarioza

Gatunek ten nie występuje w naszym kraju, jednak odwiedzając Afrykę, Amerykę Południową i Azję łatwo się zarazić. Zakażenie następuje w wyniku ukąszenia człowieka przez owada wysysającego krew, na przykład komara. Jeśli chodzi o okres inkubacji, w przypadku tego typu dermatoz może on sięgać 7 lat.

Początkowe objawy tej pasożytniczej choroby skóry często obejmują łagodną gorączkę i pokrzywkę, dlatego często są one ignorowane.

I dopiero po kilku latach na skórze zaczynają pojawiać się:

• Wrzody
• Brodawki
• Guzki
• Grudki.

Z biegiem czasu może rozwinąć się egzema. W niektórych przypadkach może im towarzyszyć lekkie złe samopoczucie, bóle głowy i gorączka, co nasuwa wniosek, że pacjent został zakażony filariozą. Chorobę tę wywołują nicienie nitkowate.

Ale jeśli środki nie zostaną podjęte na czas, pasożytnicze choroby skóry mogą prowadzić do powikłań w postaci artrozy i problemów ze wzrokiem.

Stosowanie środków odstraszających komary pomoże uniknąć infekcji. Opryskując nim odsłoniętą skórę i chroniąc się w ten sposób przed ukąszeniami owadów krwiopijnych, uchronisz się przed zakażeniem filariozą.

Dracunculoza

Chorobę tę wywołują okrągłe robaki podskórne - perliczki. Dorosłe osobniki tych pasożytów żyjące pod ludzką skórą mogą osiągnąć długość ponad metra. Osobliwością tego gatunku jest to, że nie tylko ludzie, ale także zwierzęta domowe: koty, psy mogą służyć jako nosiciele. Pasożyty te najczęściej występują w Azji Środkowej.

Larwy gwinei dostają się do organizmu człowieka poprzez spożywanie surowej, nieoczyszczonej wody. Po 2 tygodniach rozpoczynają swoją wędrówkę po organizmie żywiciela, a po 1,5 miesiącu wnikają w okolice podskórne. Larwa rozwinie się w postać dorosłą dopiero po roku.

Objawy zarażenia robakiem morskim trudno pomylić z inną chorobą. Początkowo na skórze w okolicy nóg pojawia się wydłużony, opuchnięty obszar przypominający małą koronkę. Następnie na jego miejscu tworzy się bańka, w której znajdują się jaja robaków. A kiedy woda dostanie się do środka, pęka, umożliwiając pojawienie się nowych larw w środowisku.

Jeśli leczenie choroby nie zostanie rozpoczęte na czas, powikłania pojawiają się w postaci:

• Zapalenie stawów
• Gangrena
• Sepsa, która jest spowodowana ropniami tworzącymi się na skórze.

Jeśli chodzi o walkę z tym pasożytem skóry człowieka, polega ona na usunięciu go z tkanki skórnej. Co więcej, proces ten może trwać kilka dni, jeśli duży osobnik pasożytuje na ciele pacjenta. Jedynym warunkiem jest nie złamanie robaka.

Aby uniknąć zakażenia drakunculozą, należy pić wyłącznie zdezynfekowaną wodę i nie pływać w wodach otwartych.

Schistosomatoza

Choroba ta jest również wywoływana przez robaki. Żyją w wodach Azji i Afryki, więc pływając w nich narażasz się na ryzyko zarażenia. Ten typ robaków pasożytuje nie tylko na ludzkiej skórze, ale także na narządach moczowo-płciowych. Na początkowym etapie rozwoju choroba objawia się wysypką, swędzeniem i zapaleniem skóry. Następnie pojawiają się oznaki uszkodzenia nerek i może dojść do powiększenia wątroby.

Chorobę tę leczy się lekami na bazie antymonu. Ale lepiej uniknąć infekcji, stosując się do prostych zasad: unikaj pływania w stojących zbiornikach wodnych i pij tylko przegotowaną wodę.

Choroba tęgoryjca

Pasożyty te przedostają się przez skórę poprzez pęknięcia w podeszwach stóp lub rany na innych częściach ciała. Ale najczęściej nadal wpływają na kończyny dolne i pozostają tam, nie migrując po całym ciele.

Ankylostomoza objawia się następującymi objawami:

• silny świąd w miejscu umiejscowienia pasożyta;
• zmiany w skórze;
• pojawienie się anemii.

Najbardziej nieprzyjemną rzeczą w infekcji jest fakt, że jest to choroba dość trudna w leczeniu i nie zawsze udaje się uzyskać pozytywny wynik.

Wągrzyca

Larwy tasiemca wieprzowego mogą również pasożytować pod ludzką skórą. Głównymi siedliskami tych pasożytów w organizmie człowieka są narządy wewnętrzne, do których przedostają się wraz z pożywieniem lub wodą skażoną robakami. Ale nadal zdarzają się częste przypadki ich rozwoju pod skórą i tam mogą żyć latami.

Objawami zakażenia wągrzycą są obrzęk i nowe narośla w miejscu wniknięcia pasożyta. Z czasem stają się gęstsze. W rzadkich przypadkach infekcji może towarzyszyć pokrzywka.

Jedynym sposobem na pozbycie się ich jest interwencja chirurgiczna i przyjmowanie leków przeciwpasożytniczych.

Świerzb

Dziś choroba ta jest dość rzadka, ale dosłownie 50 lat temu była jedną z najczęstszych wśród chorób wywoływanych przez pasożyty. Jego pojawienie się jest spowodowane przenikaniem mikroskopijnego roztocza świerzbu pod skórę osoby. Ponadto woli osiedlać się w głębokich warstwach skóry, gdzie żeruje na nabłonku i składa w nim jaja.

Cykl życia osoby dorosłej trwa nie dłużej niż dwa miesiące. Ale w tym czasie samicy udaje się złożyć kilkanaście jaj. Najczęściej kleszcz atakuje dłonie, fałdy, pachy i podeszwy stóp. Ale można go również znaleźć na gruczołach sutkowych i narządach płciowych.

Zakażenie tym pasożytem prowadzi do rozwoju świerzbu, na co wskazują wyraźne objawy, takie jak wyraźnie widoczne korytarze, strupy w miejscach drapania, wysypki i swędzenie nasilające się w nocy. Jeśli nie zostanie szybko leczony, świerzb może prowadzić do rozwoju zapalenia skóry i egzemy, które nasilają się jesienią.

Chorobę tę leczy się maścią siarkową lub roztworem kwasu solnego i mydłem siarkowym. W przypadku rozległych zmian można przepisać antybiotyki. Aby jednak uniknąć ponownej infekcji, należy wygotować bieliznę i ubrania pacjenta oraz wyprasować je gorącym żelazkiem po obu stronach. Dlatego łatwiej jest zachować higienę osobistą i unikać kontaktu z osobą zakażoną – dzięki temu nie zachorowasz.

Wykrywanie i diagnostyka pasożytów podskórnych

Najczęściej można wizualnie określić, czy dana osoba jest zakażona, czy nie. Jednak w każdym przypadku pacjentowi zostanie przepisane badanie, które dokładniej pomoże określić lokalizację zmiany i liczbę pasożytów.

Diagnozuje się pasożytnicze choroby skóry:

• Pobranie zeskrobiny i rozmazu z błony śluzowej;
• Badanie krwi w celu sprawdzenia obecności przeciwciał.

I dopiero po otrzymaniu wszystkich wyników lekarz może ustalić schemat leczenia i przepisać leki, które mogą zniszczyć pasożyta.

Możliwości leczenia zależą od rodzaju choroby. W niektórych przypadkach może być konieczna nawet operacja. Ale najczęściej można to uzyskać za pomocą różnych leków.

Zapobieganie chorobom

Ponieważ usuwanie niektórych rodzajów robaków z organizmu człowieka może zająć kilka lat, łatwiej jest zapobiegać pasożytniczym chorobom skóry. Aby to zrobić, należy unikać picia surowej wody, słabo smażonych produktów mięsnych i bliskiego kontaktu z zakażonymi osobami.